ប្រែជាភាសាខ្មែរ ដោយ ធង ឧស្សាហ៌ facebook.com/ussaloveyou , ussatechtips.blogspot.com
យូលង់ណាស់មកហើយ, ក្នុងប្រទេសចិនបុរាណ,
ស្តេចក្ងោក គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើទីក្រុង ហ្គោមិន.
ពួកគេបាននាំមកនូវភាពរីករាយ និងភាពររីកចំរើនមកអោយទីក្រុងទាំងមូល
ហើយពួកគេក៏បានបង្កើតកាំជ្រួចផងដែរ.
ប៉ុន្តែកូនប្រុសរបស់ពួកគេ, អ្នកអង្គម្ចាស់ស្សិន,
បានរកពីថាមពលអាក្រក់របស់កាំជ្រួច.
ដែលជារបស់ដែលមានពណ៌ស្រស់ឆើតនិងសប្បាយ
ក៏អាចនាំមកនូវភាពអាក្រក់និង បំផ្លិចបំផ្លាញផងដែរ.
មាតាបិតារបស់ អ្នកអង្គម្ចាស់ស្សិន បានទៅពិភាក្សាជាមួយព្រះរាជ្ជគ្រូ :
នាងបានទាយទុកជាមុនថា ប្រសិនជាស្សិន នៅតែបន្តកិច្ចការអាក្រក់នេះបន្តរទៀត,
គេនឹងត្រូវបង្រា្កបដោយ អ្នកប្រយុទ្ធ ខ្មៅនិងសជាមិនខាន.
អ្នកអង្គម្ចាស់តូច កំណត់ថានឹងត្រូវកែប្រែវាសនារបស់ខ្លួន.
ប៉ុន្តែអ្វីដែលគាត់បានធ្វើគឺគ្រាន់តែបិទបាំងវាតែប៉ុណ្ណោះ.
គាត់បានត្រលប់ទៅកន្លែងមាតាបិតាគាត់វិញ ជាមួយនឹងមោទនភាព.
តែអ្វីដែលគាត់បានឃើញ, គឺទឹកមុខពេញដោយ ភាពភ័យខ្លាចរបស់ពួកគាត់ទៅវិញ:
ស្សិនត្រូវបាននិរទេសចេញពីទីក្រុងជារៀងរហូត:
តែស្សិនបានស្បថថាគេត្រូវតែសងសឹក.
ថ្ងៃណាមួយគេនឹងត្រលប់មកវិញ
ប្រទេសចិនទាំងមូលនឹងសិ្ថតនៅក្រោមបាទជើងរបស់គេ.
ជិតរួចរាល់ហើយ, អ្នកអង្គម្ចាស់ស្សិន ប៉ុន្តែដែករបស់យើងអស់ហើយ.
ឆាប់ស្វែងរកនៅភូមិឆ្ងាយៗ! រកដែកមកអោយបាន!
ប្រទេសចិននឹងក្លាយជារបស់យើង.
ហើយអ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ បានរួមដៃជាមួយអ្នកក្លាហានទាំងប្រាំ!
ហើយពួកគេក៏បាន ក្លាយជាកំពូល ក្រុមកុងហ្វូដ៏អស្ចារ្យរហូត!
និយាយត្រឹមហ្នឹងបានហើយ. តោះប្រុយុទ្ធ!
- សាមសិប-បី... - ស្តាប់, ស្តាប់!
ឯងមានលឺអ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ កំពុងតែហ្វឹកហាត់ទេ!
សាមសិប-បី. ឆាប់ឃាត់គាត់!
- សាមសិប-បួន. - គ្រោះថ្នាក់ណាស់!
- សាមសិប-ប្រាំ. មើលអោយច្បាស់. - សាមសិប-ប្រាំមួយ!
- សាមសិប-ប្រាំពីរ - យេ!
តើគាត់ធ្វើបានដោយរបៀបម៉េចជាមួយមុខរបស់គាត់ហ្នឹង?
សាមសិប-ប្រាំបី នំសណ្តែក!
យេស! កំណត់ត្រាថ្មី! ឯងគឺជាសត្វចំលែក!
- បន្តរទៀត! បង្គ្រប់៤០! - គាត់មិនអាចធ្វើបាន៤០នោះទេ.
ពួកឯងចាំមួយភ្លែតយើងនិងបង្រ្គប់៤០អោយបាន.
ឆាប់ធ្វើវាទៅ.
គ្មានបញ្ហា!
អស្ចារ្យ!
ទុកពេលអោយខ្ញុំបន្តិច.
អស្ចារ្យ!
- គាត់ធ្វើបានហើយ! - ធ្វើបានល្អណាស់, ប៉ូ!
ការហ្វឹកហាត់របស់ឯងបញ្ចប់ហើយ.
លោកគ្រូស៊ីហ្វូ! ខ្ញុំត្រូវទៅហើយ. ជួបពួកឯងពេលក្រោយ!
លោកគ្រូទុកវាអោយខ្ញុំ, មែនទេ?
Flippety-do.
សេចក្តីស្ងប់.
លោកគ្រូស៊ីហ្វូ.
លោកគ្រូស៊ីហ្វូ.., តើយើងនឹងទទួលបានអី?
ចោរសមុទ្រ? ចោរភ្នំភ្លើង?
ទោះវាជាស្អីក៏ដោយ, ខ្ញុំនឹងផ្តួលពួកគេទាំងអស់. 'ព្រោះខ្ញុំមានអារម្មណ៍អញ្ចឹង.
ខ្ញុំត្រូវធ្វើរបស់ខ្លះអោយរួចរាល់, លោកគ្រូដឹងថាវាជាស្អីទេ?
លោកគ្រូធ្វើអីហ្នឹង?
មេរៀនមួយ នៃការបង្រៀនចុងក្រោយរបស់ លោកគ្រូអុក វ៉េ.
អស្ចារ្យ!
លោគ្រួធ្វើបានរបៀបម៉េខហ្នឹង?
- សេចក្តីស្ងប់. - សេចក្តីស្ងប់. ពិតជាអស្ចារ្យមែន.
- សេចក្តីស្ងប់ នៃស្អីគេទៅ? - វាជាវគ្គបន្ទាប់នៃការហ្វឹកហាត់របស់ឯង.
គ្រូកុងហ្វូទាំងឡាយតែរកផ្លួវរបស់គេ ដើម្បីទៅកាន់សេចក្តីស្ងប់.
ខ្លះតាំងសមាធិ រយះពេល៥០ឆ្នាំ នៅក្នុងរូងភ្នំបែបនេះ...
...ដោយគ្មានអាហារ ឫទឹក សូម្បីតែបន្តិច.
រឺក៏?
អ្នកខ្លះរកវាតាមរយះ ការឈឺចាប់ផ្សេងៗ, ដូចជាខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើ.
ប៉ូ, នៅថ្ងៃដែលឯងត្រូវបានជ្រើសរើសជា អ្នកប្រយុទ្ធ នាគរាជ
គឺជាថ្ងៃដែលខុសបំផុតក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ.
ខុសឆ្ងាយណាស់. គ្មានអ្វីដែលមកជិតទេ.
វាអាក្រក់បំផុត, ឈឺចាប់បំផុត, ខូចចិត្ត, ជាវេលាដ៏គួអោយខ្លាចបំផុត...
- បាន. - ...ខ្ញុំធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ហើយ.
ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្ញុំចង់បង្ហាញពីបញ្ហនោះ មិនមែនជាឯងទេ, តែជាខ្ញុំ,
ខ្ញុំបានរកឃើញសេចក្តីស្ងប់ ហើយអាច យកលំហូនៃសាកលមកប្រើបាន.
ដូច្នេះនោះជាវា? ខ្ញុំគ្រាន់តែត្រូវការសេចក្តីស្ងប់ទេមែនទេ?
ក្នុងខ្លួនរបស់ខ្ញុំ វាខ្លាំងណាស់ទៅហើយ, មានសេចក្តីស្ងប់ណាស់ទៅហើយ,
ដូច្នេះអ្វីដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើនោះ គឺគ្រាន់តែអោយវាដំណើរការតែប៉ុណ្ណោះ.
សេចក្តីស្ងប់, you're going down.
ឥឡូវលោកគ្រូឆាប់បង្ហាញខ្ញុំថាតើលោកគ្រូធ្វើអ្វី ជាមួយនិងជើងរបស់លោកគ្រូហ្នឹង.
ខ្ញុំឃើញលោកគ្រូប្រើក្បាច់ជើង អីហ្នឹង...
ប៉ូ! ពួចោរ! មកជិតដល់ភូមិ អ្នកតន្តី្រ ហើយ.
គ្រោះថ្នាក់.
ប្រាប់អោយអ្នកតន្ត្រីទាំងនោះ លេង តន្ត្រីសិនទៅ.
កុំបារម្ភអីលោកគ្រូស៊ីហ្វូ, ខ្ញុំនឹងសំរេច សេចក្តីស្ងប់នៅពេលដែលខ្ញុំត្រលប់មកវិញឆាប់ៗនេះ.
គ្មានពេលសំរាប់ញ៉ាំចំនីនោះទេ.
ពេលញ៉ាំចំណី.
ឈប់សិន, ឯងប្រាកដ រឺ?
ប្រមូលដែកទាំងអស់ដែលឯងឃើញ!
ប្រមូលដែកl!
ជួយផង,ជួយផង, ជួយផង, ជួយផង. ជួយផង!
ប្រមូលអស់ហើយ! ឆាប់ចេញពីទីនេះ.
អូ, ទេ.
ស្លាប នៃយុត្តិធម៌!
អ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ!
ខ្លាឃ្មុំ? មិនអាចទៅរួចទេ.
កណ្តាប់ដៃស្រេកឃ្លានយុត្តិធម៌របស់ខ្ញុំ.
វាជា... កំណ្តាប់របស់ខ្ញុំ.
- មករកខ្ញុំមក! - ចូលមក!
ទទួលទៅ!
ប៉ូ! មកដល់ហើយ!
អរគុណ, មេនធីស!
ថៃហ្គ្រេះ, សំលាប់ទ្វេគុណ!
រន្ទះជើង រញ្ជួយមេឃ!
ថៃហ្គ្រេះ! ម៉ានឃី!
វីភើ! មេនធីស!
ស្អីទៅ! ទន្សាយ?
អូ, សុំទោស.
ជួយផង!
- ក្រែន, ទៅ! - ខ្ញុំទៅហើយ!
ទាំងអស់គ្នាមិនអីទេឬ?
អស្ចារ្យណាស់!
ទុកអោយខ្ញុំ.
ប៉ូ!
យកទៅ, អាកន្ធាត់!
ជួយផង.
- សំលាញ់, ឯងមិនអីទេឬ? - What happened?
ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំបានឃើញ...
ខ្ញុំគិតថា...
ខ្ញុំទៅហើយ.
អរគុណ. អរគុណដែលអញ្ជើញមក ហាង មីនិងតៅហ៊ូ អ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ.
- ត្រូវការទឹកតែទៀតដែរទេ? ក្រូចឆ្មារ? - No.
បើសិនជាត្រូវការអី, ប្រាប់ខ្ញុំទៅបានហើយ.
- អរគុណ. - រន្ទះជើងមេឃា!
អំបោស របស់អ្នកប្រយុទ្ធនាគ. គាត់បោសគ្រប់ជាន់ទាំងអស់!
កុំប៉ះវា! ឯងនឹងធ្វើអោយវាប្រលាក់.
-គាត់បានរងចាំខ្ញុំម្តងដែរ. - អស្ចារ្យណាស់!
ត្រូវហើយ, ខ្ញុំមានស្នាមជាភស្តុតាង. ហេ, អ្នកប្រយុទ្ធនាគនៅឯណា?
គាត់ឈប់ធ្វើការនៅទីនេះហើយ.
គាត់ជាប់រវល់ ការពារជ្រលងឯណោះ.
- អ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ! - គាត់នៅទីនោះ.
ប៉ូ!
- នៅទីនេះ. បាទ. ក្មេងល្អ. - អ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ!
- ហេតុអីឯងមិនប្រាប់ពុកជាមុន ថាឯងមក. - សួស្តី, ពុក.
ចាំពុកយកតៅហ៊ូ ស្អុយខ្លះមកអោយឯងញ៉ាំ.
- ពុក, តើខ្ញុំអាចនិយាយជាមួយពុកបានទេ? - ពិតជាបាន, កូនប្រុស.
ជាកិត្តយសកូនប្រុសខ្ញុំ, ខ្ញុំមិនយកលុយអ្នកទាំងអស់គ្នា!
រាល់ការទិញ.
អូ, ល្អណាស់ដែលឯងមកលេង, ប៉ូ.
ឯងមានស្រក់ទំងន់ទេ? ពុក អោបឯងជុំទេ.
អាហ្អ, មិនអីទេl, ខ្ញុំស្គមខ្លះដែ.
កូនប្រុសដ៏គួអោយអាណិតរបស់ពុក, ឯងប្រហែលជាគ្មានកំលាំងទេ. ចាំពុកយកស៊ុបខ្លះអោយឯងញ៉ាំ.
ទេ, មិនអីទេ, ពុក. ខ្ញុំមិនឃ្លានទេ.
មិនឃ្លាន? ប៉ូ, កូនមិនអីទេអី?
បាទ. ទេ, ខ្ញុំមិនអីទេ. ខ្ញុំគ្រាន់តែ...
ព្រឺកមិញខ្ញុំបាន, វាជាមួយពួកចោរ.
វាគ្មានអីគួរអោយគ្រោះថ្នាក់ទេ. ខ្ញុំមានន័យថា, ពួកគេដូចជា, ពុកដឹងទេ...
- បាទ? - បន្ទាប់មកខ្ញុំដូចជាចម្លែកណាស់.
ខ្ញុំមើលឃើញស្អីឆ្កួតៗ.
ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំបានមើលឃើញម្តាយរបស់ខ្ញុំនិងខ្ញុំ, ជាទារក.
ម្តាយ? ទារក?
- ពុក? - មានការអី...?
ហេតុអីបានជាឯងនិយាយបែបនេះ?
តើខ្ញុំមកពីកន្លែងណា?
ល្អណាស់, ឯងឃើញទេ, កូនប្រុស, កូនក្ងានចេញមកពី ស៊ុតតូចៗ.
- កុំសួរថា ស៊ុតបានមកពីណា. - ពុក, ខ្ញុំមិនមែនមានន័យអញ្ចឹងទឹ.
ពុកក៏ដឹងថាមិនមែនដែរ.
ពុកគិតថាដល់ពេលដែលពុកត្រូវប្រាប់ឯងហើយ ពុកគួរតែប្រាប់ឯងយូណាស់មកហើយ.
បាន.
ឯងប្រហែលជាប្រភេទនៃ...
...កូនចិញ្ចឹម.
- ខ្ញុំដឹងហើយ. - ឯងដឹងហើយ?
- ល្អ, អ្នកណាគេប្រាប់ឯង? - គ្មាននរណាប្រាប់ទេ. ខ្ញុំមានន័យថា, ឆាប់ឡើង, ពុក.
តែប្រសិនបើឯងបានដឹង, ហេតុអីមិនដែលលឺឯងនិយាយ?
ហេតុអីបានពុកមិននិយាយអី?
ខ្ញុំមកទីនេះបានដោយរបៀបម៉េច, ពុក? តើខ្ញុំមកពីកន្លែងណា?
តាមពិត...ឯងមកទីនេះ.
វាជាថ្ងៃមួយ នៅភោជ្ជនីយដា្ឋន.
ជាពេលដែលត្រូវធ្វើមី.
ពុកបានទៅខាងក្រោយហាង, កន្លែងដែល ត្រូវយកបន្លែដែលចែកចាយ.
ទីនោះមានស្ពៃក្តោប, មើមស្ពៃ, នឹងមើមស្ពៃក្រហម.
ប៉ុន្តែវាមិនមាន មើមស្ពៃក្រហមទេ.
វាមានតែកូនខា្លឃ្មុំដែលកំពុងឃ្លានមួយប៉ុណ្ណោះ.
វាគ្មានចំណាំអីនោះទេ.
ពិតណាស់, ឯងបានញ៉ាំវាអស់រលីង.
ពុកបានរងចាំក្រែងមានអ្នក មករកឯង,តែគ្មានសោះ.
ពុកបានយកឯងចូលមកក្នុងផ្ទះ.
អោយអីឯងញ៉ាំ.
ងូតទឹកអោយឯង.
ហើយអោយឯងញ៉ាំម្តងទៀត.
ហើយម្តងទៀត.
ហើយពុកបានព្យាយាមស្លៀកខោអោយឯង.
ហើយពុកក៏បានសំរេចចិត្ត ហើយវាក៏បានផ្លាស់ប្តូរជីវិតពុក:
ធ្វើស៊ុបជាមួយមើមស្ពៃក្រហម.
ហើយនិងចិញ្ចឹមឯងជ.
ហ្ស៊ាវប៉ូ, ខ្លាឃ្មុំតូចរបស់ពុក.
ហើយបន្ទាប់ពីពេលនោះមក, ទឹកស៊ុបរបស់ពុក នឹងជីវិតរបស់ពុក
កាន់តែផ្អែមល្ហែមជាងមុន.
ហើយបន្ទាប់មក, ក្មេងតូចប៉ូ, វាជាទីបញ្ចប់នៃរឿងនេះហើយ.
មើលមកពុកមក. ទេ, កុំមើលមកពុកអី.
វាអញ្ចឹងឬ? មិនអាចនោះទេ. វាប្រាកដជាមានច្រើនទៀត, ពុក!
ល្អ, វាជាពេលដែលឯង បានញ៉ាំគ្រឿងសង្ហារឹមធ្វើពីឫស្សីរបស់ពុក.
វាក៏ជារឿងសំខាន់, ដែរ.
មីស៊ុប មួយចាន, បាទ, ទំហំ អ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ.
អូ,ប៉ូ , រឿងរបស់កូនប្រហែលជាមិន មានភាពសប្បាយរីករាយពីដំបូងទេ,
ប៉ុន្តែមើលអ្វីដែលវាបានផ្លាស់ប្តូទេ.
កូនមានពុក, កូន មានកុងហ្វូ, ហើយកូនមាន មីទៀត.
ខ្ញុំដឹងហើយ. ខ្ញុំមានសំនួរច្រើនណាស់ដែលត្រូវសួរ.
ដូចជា ខ្ញុំចូលក្នុងនេះរួចយ៉ាងម៉េច ក្នុហកន្ត្រកដ៏តូចនេះ?
ហេតុអី្វបានជាខ្ញុំមិនចូលចិត្តស្លៀកខោវែង?
ហើយខ្ញុំជានរណា?
ល្អ. មើលទំរង់របស់ឯង.
ល្អ.
ល្អ. កែងដៃ.
ដាក់ អោយត្រង់!
ស្សិន?
សាយ័នសួរស្តី, សុភាបុរសទាំងអស់.
យើងលេងសើច ច្រើនពេកហើយ ឆាប់ជៀសចេញ, ឆាប់ចេញពីផ្ទះរបស់ខ្ញុំទៅ.
- ផ្ទះរបស់លោក? - ត្រូវហើយ.
លោកមិនឃើញក្ងោក នៅ ពីមុខទ្វារទេអី?
អ្នកនៅទីនេះដែរ, គ្រូទាយ.
ខ្ញុំឃើញថា ជំនាញទាយទុកជាមុនរបស់លោកយាយ មិនល្អដូចជាការគិតរបស់លោកយាយនោះទេ.
- យើងឃើញហើយ, ស្សិន. - ទេ, យាយគួរតែឃើញ, ពពែចាស់.
- ថាយើងកំពុងនៅឯណា? - តើឯងចង់បានអី, ស្សិន?
ការក្លាយមកជារបស់ខ្ញុំដោយស្របច្បាប់. ទីក្រុង កុងមែន!
កុង មែនសិ្ថតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រង សភារបស់គ្រូគុណ,
ហើយពួកយើងនឹងការពារវា. ជាពិសេសឯង.
យើងរីករាយណាស់ដោយឯងគិតបែបនេះ.
ម្យ៉ាងទៀត,យើងអូសវាមកទីនេះ ដោយគ្មានបានការអីទាំងអស់.
តើស្អីនៅក្នុងប្រអប់, ស្សិន?
លោកចង់ឃើញរឺ? វាជាអំណោយ.
វាជាអំណោយ សំរាប់ការបែកគ្នា, ក្នុងនោះវានឹងបំបែកលោក.
មួយផ្នែទីនោះ, មួយផ្នែកទីនេះ
ហើយមួយផ្នែកនៅម្ខាងផ្លូវនោះ, ប្រលាក់នៅលើជញ្ជាំង!
ឯងពិតជាព្រហើនមែន!
-ចេញពីមុខយើង. - យើងព្រមានឯង.
ឯងមិនមែនជាដៃគូរបស់យើងទេ.
ខ្ញុំដឹង.
ប៉ុន្តែរបស់នេះ.
ពួកឯងធ្លាប់ស្គាល់ លោកគ្រូនៅ ទីក្រុង កុងមែនទេ?
- លោក គ្រូ រមាស ផ្លេកបន្ទោល? - បាទ.
- កូនប្រុស របស់គ្រួសារ រមាស រហ័ស? - បាទ.
ហើយជាអ្នកសម្លាប់ពស់រាប់ពាន នៅជ្រលង អួ?
- គេស្លាប់ហើយ. - វ៉ូវ.
មិនគួអោយជឿទេ.
ស្នែងរបស់រមាសអាចការពារ ក្បាច់គុណជាច្រើនមិនអោយវាយចូលបានទេ
វាមិនមែនជាក្បាច់គុណពិសេសអីទេ. អ្នកអង្គម្ចាស់ សិ្សនបានបង្កើតអាវុធមួយ,
វាត្រូវការភ្លើង ហើយខ្ចាក់ចេញជាដែក.
ប្រសិនបើនបញ្ឈប់គេទេ, កុង ហ្វូ នឹងរលាយជាក់ជាមិនខាន.
- ប៉ុន្តែខ្ញុំទើបតែចេះកុង ហ្វូបានបន្តិចហ្នឹង! - ហើយឯងត្រូវតែការពារវា.
ទៅ! បំផ្លាញអាវុធនោះចោលទៅ ហើយចាប់ស្សិនដាក់ទោសតាមច្បាប់!
យល់ព្រម, អញ្ចឹងយើងឆាប់ទៅ! ឆាប់ឡើង!
ចាំបន្តិច. តើខ្ញុំធ្វើរបៀបម៉េច?
ខ្ញុំមានន័យថា, តើកុង ហ្វូអាចបញ្ឈប់ របស់ដែលសំរាប់បឈ្ឈប់កុងហ្វូរបៀបណាទៅ?
ចាំអោយច្បាស់, អ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ,
អ្វីក៏អាចធ្វើបានដែរ នៅពេលដែលឯងមានសេចក្តីស្ងប់.
សេចក្តីស្ងប់.សេចក្តីស្ងប់. សេចក្តីស្ងប់.
សេចក្តីស្ងប់.
- អូ, ប៉ូ? - ស្ងប់!
អូ, ប៉ូ, ពុកបានរៀបចំបង្វិច របស់ឯង.
ពុកបានដាក់អាហារសំរាប់ច្រើនសប្តាហ៍. នំដុត, នំប៉ាវ, នឹងបន្លែខ្លះ.
ហើយពុកក៏បានដាក់ រូបតួប្រយុទ្ធរបស់ឯងទាំងអស់. ឃើញទេ?
ខ្ញុំមិនដឹងថានោះជាស្អីទេ. ខ្ញុំមិនដែលឃើញវាពីមុនមកនោះទេក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ.
ពុក, ពុកធ្វផអោយថៃហ្រ្គេសរបស់ខ្ញុំឆ្កូតហើយ.
ពុកក៏បានដាក់រួបគំនូររបស់ឯង របស់យើងទាំងពីរនាក់,
ទុកសំរាប់ពេលឯងអផ្សុក.
រូបពុកនិងឯងចំអិនមី. ហើយនេះរូបពុកនិងឯងញ៉ាំមី.
ហើយរូបនេះជារូបពុកធ្វើ ជ្រូកអោយឯងជិះ.
គួរអោយស្រលាញ់ណាស់? គំនិតពុកទីពីរ, ពុកនឹងទុកអាមួយនេះ
- ហ្អេ, ពួកគេកំពុងរង់ចាំខ្ញុំ. -ត្រូវហើយ, ត្រូវហើយ.
ឯងមានការងារដែលត្រូវធ្វើ... ឆ្ងាយពីផ្ទះ,
ក្នុងទីក្រុងប្លែក, ពោពេញទៅដោយ មនុស្សប្លែកៗ, ហើយនិងមីប្លែកៗ,
ប្រឈមមុខនិងគ្រោះថ្នាក់ដែលគួរអោយខ្លាច ពីកន្លែងដែលឯងប្រហែលជាមិនអាចត្រលបមកវិញ!
- កុំទៅអី, ប៉ូ! - ខ្ញុំត្រូវទៅហើយ.
ខ្ញុំគឺជាអ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ. វាជាកិច្ចការរបស់ខ្ញុំដែលត្រូវការពារ កុងហ្វូ.
ហើយបើសិនជាខ្ញំមិនធ្វើ... តើខ្ញុំជាអ្វី?
គឺជាកនប្រុសពុក.
ត្រូវទេ?
- ប៉ូ, ដល់ពេលហើយ. -លាហើយពុក.
កុំបារម្ភអី, លោកអ៊ំ ភីង.
គាតៈនឹងត្រលប់មកវិញមុនពេល អ៊ំនិយាយពាក្យថា "មី".
មី.
ឆាប់ឡើង, អ្នកទាំងអស់គ្នា, ពួកយើងទៅ!
បាទ!
បាទ...
បាទ, បាទ. បាទ...
ម៉ែ?
ម៉ែ? ពុក? អ្នកទាំងពីរឬ?
ម៉ែ! ពុក!
អូ, សួស្តី. ហេ, កូនប្រុស. ឯងមកវិញហើយ.
កូនសម្លាញ់, ឯងធ្វើអីនៅទីនេះ?
តែយើងគិតថា...
ពួកយើងបានជំនួស,ឯង, ជាមួយ មើមស្ពៃដែលគួរអោយស្រលាញ់ទាំងនេះ.
- មើមស្ពៃ? - វាស្ងៀមស្ងាត់, សុភាព, និង, ស្មោះត្រង់,
ហើយពូកែកុង ហ្វូថែមទៀត.
ទេ. ទេ, ទេ, ទេ
ឈប់សិន!
ទេ.
មើមស្ពៃ, មើមស្ពៃ, មើមស្ពៃ, មើមស្ពៃ.
សេចក្តីស្ង...
ស្ង...
សេចក្តីស្ងប់.
សេចក្តីស្ងប់! សេចក្តីស្ងប់! សេចក្តីស្ងប់! សេចក្តីស្ងប់! សេចក្តីស្ងប់...!
ខ្ញុំ... កំពុងហាត់.
ដងក្តោងមិនមែនជាគូសមទេ.
- ខ្ញុំត្រៀមខ្លួនរួចហើយ. - ល្អហើយ.
ចម្លែកណាស់.
ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំចូលចិត្តក្តោងនេះ.
សុំទោស. ខ្ញុំធ្លាប់តែទម្លុះ ដើមឈើដែក ដើម្បីហាត់.
តែឥឡូវខ្ញុំគ្មានអារម្មណ៍សោះ.
អស្ចារ្យណាស់.
ម្តងទៀត!
ដូចនេះ, របស់នេះទម្លុះដើមឈើដែក, តើនាងធ្វើបែបនេះតាំងពីពេលណា?
-ម្ភៃឆ្នាំហើយ. - អូ, ២០, ២០ ឆ្នាំ.
តើវាមាន, នាងដឹងថា, មានរបៀបណាលឿនដែរទេ?
នាងដឹងអត់, នាង, នាងដឹងនៅ, គ្មានអារម្មណ៍អីបន្តិចទេអី?
ទេ. ចំហៀង...
...ខ្ញុំមិនគិតថា វាជាក្បាច់ពិបាកសំរាប់ឯងទេ.
ប៉ូ, ហេតុអីឯងចេញមកខាងក្រៅ?
ខ្ញុំទើបតែដឹងថាឱពុករបស់ខ្ញុំ មិនមែនជាឱពុកបង្កើតរបស់ខ្ញុំទេ.
ឱពុកឯង? ក្ងាន.
វាគួរអោយតក់ស្លុតណាស់.
ត្រូវហើយ.
- វារំខានឯងណាស់មែនទេ? - កុំលេងសើចអី?
ពួកយើងជាអ្នកប្រយុទ្ធ, មែនទេ? សសៃប្រសាទជាដែក.
ព្រលឹងជាមាស ស.
ដូចនាង.
រឹងព៊ឺង, នាងគ្មានអារម្មណ៍អីទាំងអស់.
- ខ្ញុំបាន... - ដូច្នេះ, នាក់ទាំងពីរកំពុងនិយាយពីរឿងអីហ្នឹង?
គ្មានអីទេ. គ្មានអីទេ.
ប៉ូ មានបញ្ហារឿងពុករបស់គេ.
ខ្ញុំសំណាងល្អណាស់. ខ្ញុំមិនដែលមានបញ្ហាជាមួយឱពុករបស់ខ្ញុំទេ.
ប្រហែលជា ពីព្រោះម្តាយខ្ញុំ បានញ៉ាំក្បាលរបស់គាត់ទៅហើយ មុនពេលខ្ញុំកើត.
- ខ្ញុំមិនដឹងទេ. -មែនធីស, មិនមែនជារឿងរបស់លោកទេ.
ប៉ូទេជាអ្នកបរិយាយនោះ.
- ខ្ញុំមិនពិបាកចិត្តទេ. - ប៉ូ.
- ខ្ញុំ...... - ប៉ូ!
- មានរឿងអី? - យើងមកដល់ហើយ.
ទីក្រុង កុង មែន.
បល្លង្ក័របស់ បិតាខ្ញុំ.
គាត់ធ្លាប់តែអោយខ្ញុំលេងក្បែគាត់,
សន្យាថាថ្ងៃណាមួយ, បល្លង្ក័នេះនឹងក្លាយជារបស់ខ្ញុំ.
ដាក់ទៅឆ្វេងបន្តិច.
អូ, តែវាធ្ងន់ណាស់, លោកម្ចាស់!
សាមសិបឆ្នាំដែលខ្ញុំបានរង់ចាំ ថ្ងៃនេះ.
អ្វីគ្រប់យ៉ាងត្រូវតែត្រឹមត្រូវ យើងគួរតែដាក់អោយវាឃើញយ៉ាងម៉េច.
គួរតែមើលវា ខាងឆ្វេងបន្តិច.
ល្អណាស់!
ដោយបានអាវុធជាជំ... បន្តិចទៀត.
ដោយបានអាវុធជាជំនួយ, ប្រទេសចិនទាំងមូលនឹងឱនលំទោនចំពោះយើង.
យើងនឹងនាំវាចេញនៅបីថ្ងៃទៀត,
នៅពេលព្រះចន្ទ័ពេញបូណ៌មី នឹងនៅពេញដែលទឹកជោ.
ឥឡូវ, ពពែកញ្ចាស់, ហេតុអីមិនប្រាប់ខ្ញុំពី...
អនាគត?
អនាគត. ខ្ញុំកំពុងចង់និយាយពីអនាគត.
មើលទៅក្នុងចាន ហើយប្រាបខ្ញុំពីភាពរុងរឿងដែលកំពុងរង់ចាំខ្ញុំ.
បើសិនឯងនៅតែបន្តធ្វើអំពើទាំងនេះទៀត...
...ឯងនឹងឃើញខ្លួនឯងនៅ. ខាងក្រោមជណ្តើរជាមិនខាន
ខ្ញុំឃើញ...
ខ្ញុំ ឃើញកាឈឺចាប់... និងការខឹងសប្បារ.
ព្រហើន! វាជាសូត្រដែលល្អបំផុតយាយដឹងទេ!
តាមរយះការបដិសេធ.
វាមិនមែនជាការទាយពីអនាគតទេ. យាយគ្រាន់តែនិយាយ
- ពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើងមែនទេ... - ឥឡូវនេះ?
ឥឡូវជាពេលដែលសំខាន់បំផុតហើយ.
តែប្រសិនជាឯងចង់ ឃើញពីអនាគតនោះ...
អូ, យាយឃើញអ្វី?
ក្ងោក...
...ត្រូវបានកំចាត់ដោយអ្នកប្រយុទ្ធ នៃពណ៌ ស និង ខ្មៅ.
គ្មានអ្វីផ្លាស់ប្តូរទេ.
វាមិនអាចទេ, ហើយឯងក៏ដឹងដែរ.
វាមិនអាចទេ, ហើយគាត់ក៏ដឹងដែរ.
អ្នកណា?
- អ្នកអង្គម្ចាស់ស្សិន! ខ្ញុំឃើញខ្លាឃ្មុំផេនដា! - ខ្លាឃ្មុំផេនដា?
អ្នកប្រយុទ្ធកុង ហ្វូ. វាវាយដូចជាបីសាចអញ្ចឹង!
ធំហើយរោមច្រើន.
ទន់ហើយ squishy. ដូចជារោមសត្វទន់.
វាគ្មានខ្លាឃ្មុំផេនដាអីទៀតទេ.
ទោះជាខ្សែភ្នែកគេអន់, គេបានឃើញអ្វីដែលជាការពិត.
ហេតុអីឯងមិនអាច?
ស្វែងរកផេនដានោះហើយនាំវាមកអោយយើង!
បាទ, លោកម្ចាស់!
ផេនដា មួយនៅរស់. មិនមែនមានន័យថាយាយនិយាយត្រូវទេ.
ឯងនិយាយត្រូវហើយ. ឯងចាប់ផ្តើមត្រូវ វាធ្វើអោយសំដីខ្ញុំត្រូវ.
ហើយខ្ញុំនឹងសំលាប់វា ហើយធ្វើអោយសំដីយាយខុស.
ឈប់ធ្វើបែបនេះបានទេ!
នោះប្រហែលជាវាំងរបស់អង្គម្ចាស់ស្សិនហើយ នៅម្ខាងនៃទីក្រុងនេះ.
ល្អ. យើងនិងធ្វើដំណើរទៅកំពូលរាជវាំងនោះ ហើយនឹងប្រកាសប្រាប់គេថា,
"យើងជា អ្នកប្រយុទ្ធនាគរាជ ជាមួយអ្នកក្លាហានទាំងប្រាំ,
ហើយយើងមកទីនេះ ដើម្បនាំលោកទៅប្រឈមមុខច្បាប់"!
ឯងចង់ធ្វើអី? កន្លែងនេះមានពួកចចកច្រើនណាស់.
ហេ, នោះជាអាម្នាក់ ដែកដាល់មុខឯងនោះមែនទេ?
ខ្ញុំមិនចូលចិត្តអាម្នាក់ហ្នឹងទេ.
យើនឹងទៅកាន់ប៉មនោះ ដោយមិនត្រូវអោយចចកទាំងនោះឃើញឡើយ.
យល់ហើយ. ស្ងាត់ៗ.
- ចេញពីផ្លូវយើង! - មិនសម្រេចទៀតហើយ.
ឥឡូវ, តើមីទាំងនោះទៅដល់ណាហើយ?
សួស្តី. ខ្ញុំមិនអាចជួយបានទេតែ...
ហ្នឹងហើយ, អូខេ. យ៉ាងណាក៏ដោយ, ខ្ញុំនៅកន្លែងហ្នឹង?
- ឯណាប៉ូ? - តើយើងបាត់មនុស្សធំដូចជាគេយ៉ាងម៉េចហ្នឹង?
អូខេ.
អ្នកទាំងអស់គ្នា! អ្នកទាំងអស់គ្នា?
- ហេ, ប៉ូ. - ស្អីគេ? សុំទោស.
វាជារបៀបស្ងាត់, ហ្អាស?
ភាពស្មោះត្រង់, មិនមែនរបស់មួយក្នុងភាពខ្លាំងរបស់ខ្ញុំទេ.
...មាសនៅទីនោះ, ឆាប់ឡើង!
បាយនេះឆៅ!
លោកបានលួចឆ្នាំងដែករបស់ខ្ញុំ អោយអង្គម្ចាស់ស្សិនអស់ហើយ!
តើយាយចំអិនបាយអោយខ្ញុំ, ឫចង់អោយខ្ញុំចំអិនយាយ!
- អោយខ្ញុំសុំទោស, តែ... - ប៉, ឆាប់ធ្វើអ្វីម្យ៉ាងទៅ.
អោយខ្ញុំជួយចំអិនបាយអោយគាត់យ៉ាងម៉េច ដោយមិនអោយគេចាប់បាន?
- ឈប់សិន, ខ្ញុំមានគំនិតមួយ. - ...ពីរ...
..មួយ.
- ហេ. - ហេ.
ពួកយើងមកទីនេះដើម្បីរំដោះទីក្រុងនេះ ហើយនាំស្សិនទៅកាត់ទោស.
- លោកប្រហែលជាត្រូវការជំនួយហើយ. - អរគុណ, ចៀម ដ៏អង់អាច,
ប៉ុន្តតែវាគ្រោះថ្នាក់ណាស់. ខ្ញុំមិនអោយអ្នកធ្វើបែបនេះទេ.
អូ, ទេ, មិនមែនខ្ញុំទេ. វាមិនមានសុវត្តិភាពទេដែលនិយាយនៅទីនេះ.
ល្អ.
ខ្ញុំនិយាយពី លោកគ្រូគោ និងក្រពើ.
ពួកគេនៅក្នុងគុក នៅច្រកនាគខ្មៅ.
ថាម៉េច? ពួកគេនៅរស់ទេ?
ពួកគេប្រហែកជានៅក្នុងគុក ដើម្បីរកមធ្យោបាយហើយ,
កំទិចគម្រោងការអាគ្រក់ដោយប្រើ! អាវុធដ៏អស្ចារ្យរបស់គេ
ត្រូវហើយ, ឆាប់ទៅ!
- អរគុណច្រើន, ចៀម. - ហេ! ឆាប់បញ្ឃប់គេភ្លាម!
- នៅកន្លែងហ្នឹងហើយ! - ចាប់គេអោយបាន!
- សុំទោស!
យកទៅ!
- ទៅមុខទៀត! - លឿនឡើង!
ហេ, ឈប់សិន!
- ប្រយត្ន័! ប្រយត្ន័! - សុំទោស!
ឆាប់ពទ្ធ័គេភ្លាម.
ឥឡូវនេះ!
ចាប់បានហើយ!
ស្អីហ្នឹង? ពួកគេទៅណាអស់ហើយ?
- បំបែកគ្នា! រកគ្រប់ទីកន្លែង! - ចុះកន្លែងនោះវិញ?
- នៅ "ទីនេះ" ន្លែងណាមួយ "គ្រប់ទីកន្លែង"? - ខ្ញុំ... តាមការស្មានរបស់ខ្ញុំ.
ហើយរកនៅទីនេះផង!
ពួកគេប្រហែលនៅជិតៗនេះ.ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាអញ្ចឹង កុង ហ្វូត្រជាក់ៗកំពុងនៅពីលើខ្នងរបស់ខ្ញុំ
សុំទោស, ប៉ូ. គឺខ្ញុំទេ.
មើលនោះ. គុកកុងមែន.
អាវ, គួរអោយស្រលាញ់ណាស់.
គួរអោយស្រលាញ់, ហ្អែស?
ធ្វើបានល្អណាស់, ប៉ូ.
សញ្ញាដំបូងនៃបញ្ហា, ខ្ញុំនិងអោយសញ្ញាឯង.
- អ្នកចង់ធ្វើដូចក្រៀលរឺ? - ត្រូវហើយ.
សុំទោស, ខ្ញុំដូចជាមិនធ្លាប់ធ្វើបែបនេះទេ?
លោកគ្រោគោ! លោកគ្រូ!
លោកគ្រូក្រពើដ៏សាហាវ!
ហើយនិងលោកគ្រូរន្ទះជើងឥតស្រមោល គោ.
ខ្ញុំមិនចង់ជឿសោះថាយើងកំពុងតែរំដោះ ដំណើររឿងពិតរបស់កុង ហ្វូ.
ខ្ញុំនឹងរំដោះលោកពីទីនោះ ចំណង់នៃភាពអយុត្តិធម៌. គ្មានបញ្ហា.
ប្រហែលជាមានកូនសោនៅជិតៗនេះ. ទេ, ពួកគេប្រហែលជាមិនទុកកូនសោរនៅទីនេះទេ.
អូ, ល្អ! ឯងរកឃើញវា. ឆាប់ឡើងអ្នកទាំងអស់គ្នា, !
យើងមករកលោកហើយ, ស្សិន!
អ្នកទាំងអស់គ្នា, យើងទៅឫក៏អត់? ពួកលោកចង់ទៅជួបយើងពេលក្រោនៅទីនោះមែនទេ?
លោកមានន័យថា, លោកចង់ យកទីក្រុងលោកមកវិញ, ត្រូវទែ?
ត្រូវហើយយើងធ្វើវា.
ប៉ុន្តែបើយើងប្រឈមមុខនិងស្សិន, គេនឹងតំរង់មុខអាវុធទៅកាន់ទីក្រុងវិញ.
ស្តាប់លោកនិយាយ. លោកនិយាយថាការពារក្រុងកុង មែណ
ប៉ុន្តែបែជាមិនការពារទៅវិញ?
- បើយើងរួមគ្នាប្រយុទ្ធ... - ហើយអាវុធនោះនឹងសំលាប់យើងទាំងអស់គ្នា.
អូ, មែនឫ? បន្ទាប់មកយើងនឹងប្រើ... ការដណ្តើមយក!
- យើងនឹងចូលទៅខាងក្នុងហើយ... - ហើយនឹងត្រូវបានបញ្ឃប់ដោយ...
...អាវុធដែលមិនអាចបញ្ឃប់បាន.
គ្មានអ្វីដែលអាចបញ្ឃប់ខ្ញុំបាននោះទេ នៅពេលដែលខ្ញុំបញ្ឃប់លោក
មិនអោយនិយាយ ពីរបស់ស្អីដែលមិនអាចបញ្ឃប់វាបាន់នោះ!
លោកគ្រូក្របី, ខ្ញុំនឹងមិនអោយលោកនៅក្នុងបន្ទប់ហ្នឹងទេ.
ខ្ញុំចង់ដឹងថាឯងយកខ្ញុំចេញដោយរបៀបម៉េច!
អ្នកទាំងអស់គ្នាឃើញទេ? វាហៅថាការអស្ចារ្យ.
ឆាប់ឡើង! ទោះជា មានអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នកក្លាហានក៏ដោយ?
នៅក្នុងក្រុងនេះមានតែអ្នកក្លាហានទេ ដែលជាអ្នកស្លាប់នោះ!
ដូចខ្ញុំបាននិយា, ឯងមិនអាច យកខ្ញុំចេញពីខាងក្នុងនេះបានទេ!
ត្រូវហើយ!
ល្អណាស់, តោះទៅ!
ខ្ញុំយកគ្រែខាងលើ.
វាជាពេលត្រូវចុះចាញ់ហើយ, ផែនដា. កុង ហ្វូស្លាប់ហើយ.
លោក...
កុង ហ្វូ ស្លាប់? ល្អ!
លោក នៅក្នុងគុកភ័យ ខ្លាចរបស់លោកចុះ ជាមួយភាពសប្បាយដែលធ្វើឡើងដោយការអស់សង្ឃឹមហ្នឹងចុះ.
ហើយនៅទទួលអាហារ បីពេលក្នុងមួយថ្ងៃដែលពេញទៅដោយភាពអាម៉ាស់ចុះ!
ជាមួយភាអស់សង្ឃឹមធ្វើជាបង្អែម.
ពួកយើងនិងយក ស្សិន មកបង្ហាញ ដល់អ្នកដែលត្រូវការយុត្តិធម៌
និងកិត្តិយសថា កុង ហ្វូនៅតែរស់ជានិច្ច!
ត្រឹមត្រូវ!
ម៉ាន់ ឃី?!
ឯង! ឯងគឺជារបស់យើង!
យើង នឹងប្រាប់ឯងថា អ្វីជារបស់ឯង
កណ្តាប់ដៃរបស់យើងក្នុងរោមរបស់ឯង, មនុស្សល្ងង់, មុខ ទន់ៗ!
ចាត់ការវាភ្លាម!
- នាំយើងចេញពីទីនេះ! - បាទ, លោកម្ចាស់!
ចាប់គេអោយបាន!
អោយលឿនឡើង!
ល្អ! ទៅ, ទៅ!
- បាត់វា ហើយ! - បាទ, លោកម្ចាស់!
- វ៉ាយ ភឺ! - តោង អោយជាប់!
- ស្អីគេ? - ប្រយ័ត្ន អានាង!
មិនល្អទេ! ពិតជាមិនល្អមែន!
សាកអានេះទៅ!
ពួកឯង, ពួកឯង, ពួកឯង!
ប្រហែលជា របស់ខ្លះដែលតូច!
ទេ, ទេ! អូ, ទេ, ទេ.
កូនទន្សាយតូច, នៅលើមុខរបស់ខ្ញុំ. អត់ទោស! មិនអីទេ, ថាម៉េច!
ភ្លើង!
យើងបាត់ពួកគេហើយ.
ធ្វើម្តងទៀត! ធ្វើម្តងទៀត!
ក្រៀល , ចាប់!
ទទួលបាន!
ពួកឯង, ពួកឯង, ពួកឯង, ពួកឯង, ជួយច្រានខ្ញុំទៅមុខ!
ម៉ាន ធីស, ចាប់ផ្តើម!
អ្វីដែលឯងទទួលបាន? មានអារម្មណ៍ ដូចជាកំពុងវាជាមួយពពកចាស់ទន់ៗ!
ល្អ, ពពកគឺជាអ្នក នាំរន្ទះមក!
ដល់វេនឯងហើយ!
ហេតុអី... នៅ... ទីនេះ... មាន... ប្លាក... ច្រើនម្លេះ?!
មកនេះ! អាឡាកា-ខ្វាសូ!
យេស! រស់ជាតិនៃការបរាជ័យ
អោយខ្ញុំប្រាប់ឯងពីរឿងខ្លះ.
ពេលក្រោយបើឯងចង់មានរឿងជាមួយខ្លាឃ្មុំ, ឯងគួតែនាំគ្នា...
គិតថាគ្មានអ្នកណាប្រាប់ឯងទេ,
បើឯងចង់មានរឿងជាមួយ ឆ្កែ, ឯងនឹងទទួលមួយចង្កូម.
យើងបានវាយឯងពីដង. តើឯងនឹងធ្វើអីឥឡូវនេះ?
យើងព្រមចុះចាញ់!
ឯងអាចដាក់ច្រវ៉ាកខ្លួនយើងបាន, តែឯងមិន អាចដាក់... វិញ្ញាណអ្នកប្រយុទ្ធបានទេ.
- ហេ, កុំភ្លេចបុរសតូចនេះ. - ឯងហៅពួកគេ...?
- ប៉ូ, ឯងចង់ធ្វើអីហ្នឹង? - ជឿខ្ញុំចុះ. ខ្ញុំមានគំ...
គ្មានផ្លូវទេ. ខ្នោះដៃមានគន្លិះ៨?
ដូចជារបស់ដែលចាក់ថៃ ឡុងពីមុមអញ្ចឹង. ពេលណាដែលឯងធ្វើចលនា, វាកាន់តែរឹតតឹង.
វាជាខ្នោះដ៏ល្អបំផុត!
រីករាយដែលបានជួបឯង, ខ្លាឃ្មុំ. ចុងក្រោយយើងបានជួបឯងហើយ!
ទេ, ទេ, ទេ...
យើងជួបគ្នាចុងក្រោយ! ល្អណាស់, ពិតហើយ.
រីករាយដែលបានជួបឯង, ខ្លាឃ្នុំ. យើងជួបគ្នា...
- មានហេតុផលមូយដែលឯងខ្លាច. -យើងមិន ខ្លាចអ្វីទាំងអស់.
គេមកជួបយើងទាំងជាប់ច្រវ៉ាក់.
-អញ្ចឹងអ្នកណាដែលត្រូវខ្លាច, វា... - ជាឯង.
កុំគិតពីរឿងនេះ.
ខ្ញុំសង្ឃឹមថា ការប្តូរនេះល្អជាង គំរោងចំអិនបាយនៅក្នុងពោះរបស់ឯង
ដោយហូបអង្ករឆៅ រួចផឹកទឹកដាំពុះជាក្រោយ.
គំរោងការណ៍នេះមិនដូចជាគំរោងទេ.
- របៀបម៉េច? - 'ពីព្រោះលើកនេះវាពិតជាសម្រេច.
ទៅមុខទៀត.
អា, សត្រូវចាស់របស់ខ្ញុំ...
...ជណ្តើរ.
អរគុណដែលបានអៀវ ខ្ញុំ ពីរបីកាំចុងក្រោយនេះ. ល្អទេ.
I threw up a little bit នៅជាន់ទីបី.
មានអ្នកចង់សំអាតវាហើយ.
តើមានអ្នកសំអាតទេ រីក៏អ្វិផ្សេងក៏បាន?
សូមគោរព,ល្បងខ្លាឃ្មុំ.
- ទីបំផុតយើង... - អេ, សុខសប្បាយជាទេ?
ហេ.
ឯងពិតជាធំជាងការគិតរបស់ខ្ញុំទៅទៀត.
ហេ... ផ្ទាត់ខ្ញុំប៉ុនហ្នឹងបានហើយ.
ខ្លាំង. សុខភាពល្អ.
មើលចុះ,ខ្ញុំមិនស្គាល់លោកទេ, មេត្តាឈទៅម្ខាងបានទេលោក.
- គាតជាស្រីទេ. - អូ! សុំទោសផង.
មកពីពុកមាត់គាត់. ធ្វើអោយខ្ញុំច្រលំ.
- ផ្សាយដំណឹងខុស. - បញ្ឃប់រឿងឥប្រយោជន៏នេះទេ!
នាំអ្នកទោសមកអោយយើង.
សុំទោស, អ្នកស្រី, រួចរាល់រឺនៅ,អ្នកទាំងអស់គ្នា.
ប្រើភ្នែកសំលឹងរក... អាវុធ!
ជើងឥតស្រមោល!
យើងធ្វើបានហើយ! ខ្ញុំប្រើកុងហ្វូកំទេចវា! បានឃើញទេអ្នកទាំងអស់គ្នា? ខ្ញុំថាហើយ...
តើយាយពិតជាជឿថា អ្នកក្លាហានទាំងនេះ អាចបង្រ្កាបខ្ញុំបាន?
ខ្ញុំមិនទេ. ខ្ញុំស្គាល់គេច្បាស់.
អូ,មើលគេចុះ. ប្រើពេលមួយជីវិត ដើម្បីសងសឹក
- ហើយមកលុតជង្គង់នៅចំពោះមុខខ្ញុំ. - ថាម៉េច? មួយជីវិត?
ខ្ញុំគ្មានមួយជីវតអីនោះទេ
យើទើបតែលឺពីលោកគ្រូរមាស ពីបីថ្ងៃមុនប៉ុណ្ណោះ,
- ហើយពួកយើងមកសងសឹកគាត់! - ឯងមិនមកសងសឹករឿងផ្សេងទៀតទេរឺ?
ល្អ, អញ្ចឹង. ហើយនិង ឆ្នាំងនិងចាន ដែលពួកលោកលួច.
- ខ្ញុំចង់យកវាទៅវិញ. - ហើយស្អីទៀត?
លោកបានធ្វើកិច្ចការអាក្រក់ៗជាច្រើន យូមកហើយ. ខ្ញុំមិនដឹងទេ.
- ហើយតើលោកបានធ្វើអ្វីខ្លះទៀត - ឯងពិតជាមិនដឹងមែន?
ដឹងស្អី? គួអោយចង់សើចណាស់?
អ្វីគ្រប់យ៉ាង ឯងពិតជាមិនដឹងមែន!
បានហើយ, enough of these riddles! Would you guys spill the beans?
ដំបូង, យើងបានចូលមកក្នុងហើយឃើញ អាវុធតូចមួយ. គួរអោយភ្ញាក់ផ្អើល, ការពិតវាធំ.
ហើយលោកស្រីម្នាក់នេះ, ខ្ញុំគិតថាជាមនុស្សប្រុស, 'ព្រោះតែគាត់...
ហេតុផលតែមួយដែលឯងនៅរស់
គឺភាពឆ្គួតឡប់ ឡឺកឺគួរអោយអស់សំណើច
ល្អ, អរគុណ. តែខ្ញុំបានរកឃើញ ភាពឃោឃៅនិងកាចសាហាវរបស់លោក.
ឯងគិតថាឯងជាអ្នកណាហ្អា,ខ្លាឃ្មុំ?
ចុះលោកគិតថាខ្ញុំជាអ្នកណា, ក្ងោក?
ហេតុអីបានជាយើងនាំគ្នាសើចអញ្ចឹង?
ត្រៀមអាវុធ.
បាញ់.
ល្អ, ដុតភ្លើង... ទៅ!
ខ្ញុំដុតហើយ!
អាកំសាក!
ឆាប់កំទេចអាវុធ!
ថៃហ្គ្រេស!
លោក... លោកក៏នៅទីនោះដែរ.
Yes. Yes, I was.
- You just let Shen get away! - At least we destroyed the weapon.
Fire!
Oh. No, he's got way more.
- My wing! - Help, Po!
Coming!
- Watch out! - Po!
- Help me up! - No. Get him down.
Use the ropes.
- Po, come on. We need you to focus! -I got it, I got it!
Bring it down!
- We're trapped! - This way!
Goodbye!
Fire!
Get back!
The only way out is up.
What?
Follow me! Come on!
Where are they going?
- To the top! - Come on! Keep going!
Here we go!
- You idiot! - My nose!
Call in the wolves! All of them! I want them ready to move!
The Year of the Peacock begins now!
Right now? 'Cause it's the middle of the year,
so you'd only get like a half of the Year of the Peacock.
And this is the Year, of course, of the Peacock.
Happy New Year, sir.
Get the wolves ready. We're loading the ships now.
Now!
Now, now, now, now, now!
Move! Move, move, move, move!
This way.
Let's go.
Oh, you!
What did you do? it's chaos up there.
What happened to stopping Shen?
Yeah.
Guys, come on. Give me a little credit.
I meant for him to get away.
'Cause... it was a trick. It was a plot.
I was thinking... I'll figure out his plot more.
That makes no sense.
What do you mean? Sure it does.
Po, the truth. You had Shen. What happened?
What are you talking about? I don't know what you're talking about.
I... Yeah... OK, he caught me off guard.
The truth.
Fine. They will keep you far from danger.
- Real far. - What?
You're staying here.
Wait! I have to go ba...
You're staying here!
I'm going. And you can't stop me.
OK. I wasn't ready that time.
Guys? Don't.
Ready.
Look!
Stay down.
- I have to get to him. - Then tell me why!
He was there! OK?
The peacock was there the last time I saw my parents.
He knows what happened. Where I came from.
Who I am.
Look, I'm going.
I have to know.
The hard core can't understand.
Tigress, no!
The hard core do understand.
But I can't watch my friend be killed.
- We're going. - Maybe you can't watch me be killed?
- Stop being a wimp. - And she's back.
- No. - Don't worry, kid.
You're better off here.
You were wrong, Soothsayer. We sail to victory tonight.
Your magic panda is clearly a fool.
Are you certain it is the panda who is a fool?
You just destroyed your ancestral home, Shen.
A trivial sacrifice... when all of China is my reward.
Then will you finally be satisfied?
Will the subjugation of the whole world finally make you feel better?
It's a start. I might also convert the basement into a dungeon.
The cup you choose to fill has no bottom.
It is time to stop this madness.
Why on earth would I do that?
So your parents can rest in peace.
My parents hated me.
Do you understand?
They wronged me... and I will make it right.
They loved you.
They loved you so much that having to send you away killed them.
The dead exist in the past... and I must tend to the future.
Set the soothsayer free. She's no use to me.
Goodbye, Shen. I wish you happiness.
Happiness must be taken.
And I will take mine.
- Hurry it up! - Move it!
If all of those weapons leave the building, China will fall.
- We bring down the building. - Hey, guys. How about this?
- This will work! - All right, let's go.
I can't feel my face.
Did you hear him call it Year of the Peacock?
- Hey. - Hey.
OK. So, keep it cool. Keep it cool. Keep it cool.
You! Where are you going?
On your feet! And wipe those stupid grins off your faces.
Move, you dogs! Faster, faster! Load them all!
Greetings, panda.
- Tell me what happened that night. - What night?
- That night. - Ah, that night.
Yes! We're talking about the same night, right?
Yes, I was there. Yes. I watched as your parents abandoned you.
It's a terrible thing. I believe it went something like this.
Here's your New Year's gift.
Hope you like it, 'cause you can't return it.
Po? What's he doing here?
Return it! Return it!
Are you willing to die to find the truth?
You bet I am. Although I'd prefer not to.
We got them. Go!
You looking for me?
I said that too soon, didn't I?
Po!
Po, get away from him.
I'll get up. Here we go.
- No more running, Shen. - So it seems.
Now... answers.
Oh, you want to know so badly.
You think knowing will heal you, huh?
Fill some crater in your soul?
Well, here's your answer.
Your parents didn't love you.
But here...
...let me heal you!
No!
Yeah, like you could make me drink that.
If I wanted you dead, I would have left you in that river.
- Well, why save me? - So you can fulfil your destiny.
What are you talking about? Where am I?
What is this place?
I'm surprised you remember so little.
But you were so little when it happened.
Perhaps you do remember.
What? it's just a stupid nightmare.
Nightmare? Or memory?
This was a thriving village.
Young Shen was in line to rule Gongmen City.
But he wanted more.
I foretold that someone would stand in his way. A panda.
But I never could have foretold what came next.
Get them all!
Take our son and run away! Go!
Stop fighting. Let it flow.
Your story may not have such a happy beginning,
but that doesn't make you who you are.
It is the rest of your story.
Who you choose to be.
So, who are you, panda?
I am Po.
And I'm gonna need a hat.
Such sad, sad faces.
But now is a time only for joy.
You are going to be part of something beautiful.
Once we reach the harbour, in front of all the world,
you and your precious kung fu will die.
Then China will know to bow before me.
Set sail!
What is that?
Honestly, guys, I never thought I'd die like this.
I always thought I'd meet a nice girl and settle down and...
...then she'd eat my head.
- So sad. - We cannot give up hope.
Po would want us to remain strong. Hard-core. Right, Tigress?
- Lord Shen, what about the bridge? - Nothing stands in my way.
Fire!
You coward!
Po?
How many times do I have to kill the same stinking panda?
Shen!
A panda stands between you and your destiny.
What?
Prepare yourself for a hot serving of justice.
Your reign of terror comes to an end.
- What? - And now, free the Five!
Disc of Destruction!
OK. Take aim!
Ready?
You can't follow me.
Just get him!
- Yeah. Here we go. - Come on!
- No, no, no, don't shoot! - Don't shoot!
No, don't shoot!
- Don't shoot! - Don't shoot!
- You don't shoot! - I won't shoot if you won't shoot.
- Don't shoot! Cross fire! - Attack!
- Catch of Freedom! - Monkey!
Impressive, Dragon Warrior. What's your plan?
- Step one, free the Five. - What's step two?
Honestly, I didn't think I'd make it this far.
Po!
Stop Shen before he gets to the harbour.
Nice!
Viper, Puppet of Death!
Tigress!
- Master Ox! - Jump!
- And Croc! - Vengeance is served.
- Why did you...? - Your friend there is very persuasive.
Master Shifu!
Quickly. Use their boats to block the way.
Crane!
Wings of Justice!
Yeah!
What?
I love you guys.
Why aren't we firing?
They're taking out our gunners, sir. They're getting close.
Fire! Fire at them!
- But, sir, we'll kill our own. - I said fire at them!
Fire!
No.
Po!
Tigress?
As you wish.
Let's finish this.
Fire!
Inner peace.
Again!
Yeah!
Kill him! Somebody kill him!
What? No. No!
Keep firing! Keep firing!
Skadoosh.
How did you...?
How did you do it?
You know, you just keep your elbows up and keep the shoulders loose.
Not that. How did you find peace?
I took away your parents. Everything.
I scarred you for life.
See, that's the thing, Shen. Scars heal.
No, they don't. Wounds heal.
Oh, yeah. What do scars do? They fade, I guess?
-I don't care what scars do. - You should, Shen.
You gotta let go of that stuff from the past, 'cause it just doesn't matter.
The only thing that matters is what you choose to be now.
You're right.
Then I choose... this!
That was pretty hard-core.
- Po! - You did it!
- Come here! Yeah! - Don't ever do that again, please.
It seems you have found inner peace.
And at such a young age.
Well, I had a pretty good teacher.
What do you mean he's not here? it's my son's birthday.
All he wanted was to meet the Dragon Warrior.
How about some tofu birthday cake instead, huh?
You know, I think we'll just try again another time.
When do you think he'll be back?
I don't know. OK, I don't know. Maybe never.
I mean, I worry, OK? But that's my job, I'm his dad.
At least, I was his dad.
Why did he have to go and save China? I know why.
But why? He's just one little panda.
So, how did it go? Did you save China?
Yep.
Well, I knew you would.
That's why I had new signs made.
"My son saved China. You, too, can save.
Buy one dumpling, get one free."
Hey, that's a pretty good deal.
- Would you like to try one? - Maybe later.
There's something I should tell you.
While I was gone, I found the village where I was born.
I found out how I ended up in that radish basket.
You did?
-I know who I am. - You do?
I'm your son.
I love you, Dad.
I love you, too, son.
Delicious, fat radishes!
You're probably hungry. Let me make you something to eat.
What are you talking about? I'll cook.
- No, no, I'll cook. - Dad!
Well, it's the least I can do. You saved China.
No, it's the least I can do. You raised me.
- Po. - Dad.
- Po! - OK.
Let's both cook. Together.
Together.
No, I'll cook.
My son is alive.